kampung

erm.. teringat masa kecil-kecil dulu.. time wan jaga..

sanggup sorok belakang pintu semata-mata tak nak balik rumah seremban.. semuanya atas cadangan maksu.. time tu umur baru 5 tahun rasanya..

sayang tu.. wan jaga sejak dari lahir lagi.. dah anggap wan umpama mak sendiri. last-last kena juga balik kampung.. nak pergi sekolah lah kata kan.. padahal boleh je sekolah kampung.

anggap maksu , cikni, cikda dah macam adik beradik dah..  beza umur bukannya jauh sangat pun.. dah macam kawan. tapi diorang suka bocorkan rahsia kat mak ngan apak.. kekadang tak tahu nak letak muka kat mana bila maksu bagi tahu mak yang orang minat someone lahh, suka someone lahh.. takut ja kalau apak marah.. belajar dulu katanya.

sekarang,, rindu kat wan lahh... nak duduk kampung. pelik rasanya bila ada orang malu untuk mengaku dia duduk kat kampung. apa yang malu nya? kalau tak ada kampung, tak ada lah bandar. lagi pun best apa duduk kampung? boleh main puas-puas. kacau pakcik yang melatah, panjat pokok, memancing, mandi sungai.. boleh makan buah bila tiba musim.. cakap pasal buah ni teringat pulak masa tolong apak kutip buah langsat..  balik je dari sana, terlompat-lompat menangis.. sebab ada pacat kat kaki.. eii.. gelinya!! tak pasal-pasal dapat pahala derma darah free.. sejak hari tu tak nak dah ikut ke sana.. kutip durian pun tak nak.. takut kena pacat lagi.. teringat time binatang geli-geli tu ada kat celah jari kaki.. oh my,, takut nya!!!! :0

balik kampung tak ada lah boring sangat.. kalau tak ada kerja boleh pergi kacau orang kat rumah sebelah.. izani tu malu-malu ja. padahal umur sebaya tu. lelaki apalah dia..  tapi dia kacak juga.. putih ja.. but not my taste..  tak pun boleh kacau pakngah.. sukanya bila dgr dia melatah. tak pasal-pasal berjangkit sikit. tapi masih boleh kawal. tak macam pakngah. takut bila ikut dia naik kereta. kalau terkejut tangan dah tak pegang stereng. nasib makngah jadi penyelamat.

walau pun kadang-kadang dia agak menyakit kan hati, dia tetap orang yang nana sayang. tak ada pengganti. never!!

oh, nak ajar cakap bahasa india jap, boleh??

yang baik ka yang jahat??

nak luah kan perasaan?? tapi malu,?? haa... cakap ja

ye ne ke one pi te' ko' : saya suka awak..

benci someone??

ye ne ke one pi te' kha the'

marah??

tak baik lah ajar mencarut.. lupakan..

but kalau marah sangat..  cakap je kat dia  'pandi muthal'

'baby'lahh.. maksud nya.. 

tu ja lahh dulu..